از درس دکتری

این یادداشت از درس «تصمیم‌گیری چندمعیاره» دوره‌ی دکتری من نوشته شده است. توضیح‌ها را به زبان خودم بازنویسی و مثال‌های عددی را دوباره حساب کرده‌ام. منبع اصلی درس: اصغرپور، «تصمیم‌گیری‌های چندمعیاره» (دانشگاه تهران).

چرا فازی؟

وقتی خبره می‌گوید «کیفیت این گزینه حدود خوب است» یا «قیمت تقریباً ۷ است»، دقت عددی ندارد. به‌جای زورکی عددی‌کردن، می‌توان ابهام را مدل کرد. لطفی زاده (۱۹۶۵) مجموعه‌ی فازی را معرفی کرد: هر عنصر یک درجه‌ی عضویت دارد، نه فقط «هست یا نیست».

عدد فازی

عدد فازی مجموعه‌ی فازی روی اعداد حقیقی است که «تقریباً ۷» یا «حدود ۴» را نشان می‌دهد: اگر گسسته باشد (چند نقطه با درجه‌ی عضویت) و اگر پیوسته باشد (مثل منحنی زنگوله). در کاربرد، سه شکل رایج است: مثلثی ، ذوزنقه‌ای و گاوسی.

عدد فازی مثلثی (TFN)

: کمترین مقدار محتمل، محتمل‌ترین و بیشترین؛ درجه‌ی عضویت در برابر ۱ است. عملیات:

  • جمع:
  • ضرب در عدد مثبت :
  • وارون:

متغیرهای زبانی

داوری‌های کیفی را به TFN تبدیل می‌کنیم. یک مقیاس معمول پنج‌تایی:

عبارتTFN
خیلی کم(۰، ۰، ۰٫۲۵)
کم(۰، ۰٫۲۵، ۰٫۵)
متوسط(۰٫۲۵، ۰٫۵، ۰٫۷۵)
زیاد(۰٫۵، ۰٫۷۵، ۱)
خیلی زیاد(۰٫۷۵، ۱، ۱)

(مقیاس‌های دیگر هم هست؛ مهم این است که پوشش دامنه‌ی ۰ تا ۱ را کامل بدهد و در مقاله‌ها ثابت بماند.)

غیرفازی‌سازی (Defuzzification)

در پایان یک عدد معمولی می‌خواهیم. ساده‌ترین روش برای TFN میانگین است: . (روش مرکز ثقل و -برش هم هست.)

کاربرد در تصمیم‌گیری

جایگزین‌کردن اعداد قطعی با TFN در روش‌های دیگر:

  • AHP فازی: مقایسه‌های زوجی با TFN.
  • TOPSIS فازی (چن، ۲۰۰۰): ماتریس تصمیم و وزن‌ها TFN‌اند؛ ایده‌آل مثبت و منفی از TFN ساخته می‌شود و فاصله‌ها با فاصله‌ی رأسی محاسبه می‌شود (برای دو TFN: ).

نقد

فازی‌سازی همیشه دقت را بیشتر نمی‌کند؛ ابهام را «پنهان» می‌کند و انتخاب تابع عضویت ذهنی است. به نظرم وقتی ارزش دارد که اطلاعات واقعاً مبهم است (مثلاً داوری انسانی)؛ وقتی داده‌ی دقیق دارید، فازی کردنش بی‌معنی است. جایگزین‌ها: احتمال (وقتی توزیع داریم؛ تصمیم‌گیری احتمالی؛ مطلوبیت و ارزش اطلاعات) یا بازه‌ای/استوار (وقتی فقط دامنه می‌دانیم).

مرتبط: روش‌های سازشی؛ TOPSIS و VIKOR و AHP؛ فرایند تحلیل سلسله‌مراتبی.

فازیعدم_قطعیت